İlkin amacımızı unuttuk,sonrasında insanlığımızı -1

Zehirleniyoruz.Her gün hiç farkında olmadan,öldürmeyen doz ile yavaş yavaş...

Televizyon ile,çok akıllı! telefonlar,tabletler ile...

Uyuşturulmuş beyinlerimiz ile adeta sarhoş gibiyiz...Üstelik ruhsal olan bu halimiz artık fiziksel olarakta görülmekte,

insanlara,trafik direklerine çarpmaya dahi başladık telefona gömülmekten.

Sorgulama,harekete geçme,irade,duygusal tepki verebilme gibi işlevleri gerçekleştiren beynimiz ciddi hasar aldı. 

Hatta öylesine hasar aldı ki hayvanlara tecavüz edecek kadar,kendi evladına istismar uygulayacak kadar ve en berbatı bu olanlara tepki gösteremeyecek kadar!

Kim demiş helak edilme eski toplumlar içindi. E Biz manevi helakın içindeyiz!

Sonu gelmeyen programlar,bitmeyen showlar,videolar,diziler ile insanlığımızı helak ettik.

Evet insanlığın can çekiştiği dönemdeyiz.Artık tabletle,akıllı telefonla büyüyen çocuklarımızın tiktokta neler yaptığına,

şehveti normalleştiren,yaygınlaştıran her türlü yayının etkisini de günlük haber manşetlerinde tecavüz,yasak aşk!,cinayet olarak okur olduk.

Aslında bu sonuç kaçınılmazdı değil mi? Bile bile lades çektik hayata.Çocuklara televizyon,telefon verdik rol model olarak kimi gördülerse onu örnek aldılar.

Şehveti,ihtirası sıra sıra dizdik  dizilerde,ahlaki değerleri temelden sarstık. Sebep belliydi,sonuçta kaçınılmaz oldu.

Halbuki bize aşılanan zehir de hep aynı model değil miydi? 

Güzeller güzeli başrol kızımız,mükemmel fiziğe sahip,çok tutkulu bir aşık, herkesin  deliler gibi aşık olduğu,sevdiği adamdan hamile kalan saf ve masum! kızımız..

E peki erkek rollerimiz? Aklınızı okur gibiyim: yakışıklı mı yakışıklı,kaslı mı kaslı,zengin,karizmatik,çalıştığına şahit 

olamasakta çok çalışkan,sevdiği kız için adam öldüren,meyhane dağıtan, sevdiğini unutmak için kadından

kadına koşan masum erkeğimiz!.Hiçbir kadın senin gibi değil deyip başka kadınları hamile bırakan rol model erkeğimiz. Ee nede olsa onlar için "aşk herşeyden kutsaldı".

Bunun gibi klişe olmuş,kokuşmuş  nice senaryolar döndü durdu ekranlarda...

Kirlendik,kirlendik, kirlendik. Umursamaz,tepki veremez olduk.

İlkin amacımızı unuttuk,sonrasında insanlığımızı...

Ne dersiniz bu kadar yetmez mi can çekişmemiz? 

Yetmez mi bitmeyen estetik,silikon muhabbetleri,kim kiminle, nerede,ne yapmış, neyi giymiş içerikleri...

Peki sonsuza kadar böyle mi gitmeli? Daha ne kadar görmezden geleceğiz felaketi? Peki ya evlatlarımız,gelecek nesillerimize böyle bir dünya mı bırakacağız?Hayır,hayır bu böyle olmamalı!

Bu posttaki amacım bu konu için farkındalık sağlamak.

Diğer postumda ise neler yapabileceğimiz hakkında olacak.

Sizlerden ricam ise,lütfen 10-15 dakikanızı ayırarak telefonun,tabletin,televizyonun size,ailenize verdiği zararları düşünmeniz.